Fudithje is weer thuis

Hallo lieve allemaal.

Ik zal eerst nog even vertellen over de laatste dagen in kendwa Rocks. Zaterdag morgen zijn we met de jongens van de dans/acrobaten groep naar over het strand Nungwi gelopen.Paul de Australier zou ook mee, maar kwam niet opdagen.
Nungwi ligt in het noordelijkste puntje van Zanzibar. We zijn hier bij een schildpadden aquarium geweest. Vissers vangen nogal eens een schildpad, zei kopen die schildpadden dan over om ze vervolgens te verzorgen en later weer uit te zetten. We kregen een gids mee die ons van alles vertelde over het project. Erg leuk om te zien. Wat voor mij ook erg leuk was was om Luca weer te zien, de zoon van Helena. Hij had vertelt dat hij zaterdag morgen bij ons in de buurt zou zijn. Zaterdagmorgen toen ik ff naar de wc was belde hij net op. Baukje had opgenomen en zei dat het zondag zou worden. Ik wist dat we die dag richting hem zou lopen en dacht ik bel direct even terug dat we hem wel zoeken. In gesprek... toen direct nogmaals geprobeerd. Baukje had inmiddels in de gaten dat er een Masaai met een grote lach recht op me af liep (Baukje ken Luca niet) en riep "Luca?". Hij stond dus zo'n beetje voor mijn neus toen ik hem probeerde te bellen. Dat was dus een erg leuke verrassing om hem onverwacht zo snel te zien. Het gaat erg goed met hem, hij is nogal gegroeid sinds de laatste keer dat ik hem zag. Hier loopt hij in masaai kleren, dat heb ik in Same nog nooit gezien. Hij is het hele stuk naar Nungwi meegelopen, waar zijn winkeltje dus ook is. Hij heeft een klein kraampje in een soort steegje waar bijna alleen maar Masaai kerels zo'n kraampje hebben. Uiteraard wat dingetjes bij hem gekocht. Helaas had ik de goede kaart niet in mijn camera dus kon de foto's van zijn kleine niet laten zien, zondag maar weer terug.

's Avonds was er bij Kendwa Rocks een beach party, nu zijn de rollen omgedraaid. Voor ons als gasten van die lodge geen entree kosten, maar voor de rest wel. Er kwamen ook mensen van verre voor dit feest. Was ook erg gezellig. Eerst was er weer een traditionele afrikaanse dansgroep, verkleed als dansers met eigen drummers. Erg leuk om te zien. Ook hadden ze een slang, ook ik mocht met dat ding dansen maar heb der voor bedankt. Ben niet zo dol op slangen en had net die dag mijn zwarte steen (die je gebruikt bij slangebeten) weg gegeven aan een masaai. Al met al is het mooi laat geworden die avond.

Na een kort nachtje slapen zondag morgen weer naar Nungwi gelopen met de goede kaart om Luca toch de foto's te kunnen laten zien. Hij was der erg blij mee, het deed hem wel wat. Hij mist zijn familie wel. In maart is het hier laag seizoen en bijna geen toeristen. Alle masaai gaan dan naar huis voor een maand of 2 dus ook Luca. Maar hij vond het erg leuk om zijn kindje te zien. De rest van de dag alleen maar op het strand en ik de zee gelegen.
Baukje is nog ff gaan zwemmen en ben ik in de tussentijd bij wat Masaai jongens gaan zitten. We hadden ze al vaker gesproken. Ik vond nog een ballon in mijn tas en gaf die aan 1 van hem. Hij had hem zo groot opgeblazen dat het niet lang duurde voor die kapot knalde. Twee oudere blanke dames schrokken nogal op. Dat vonden ze erg grappig en lagen bijna op de grond van het lachen.
Later met het eten zijn we weer naar zo'n local tentje geweest. Daar kwam 1van die jongens weer bij ons zitten. Hij keek me een potje vies aan omdat ik vis zat te eten. Masaai denkt dat vis een soort slang is dus die eten dat niet. Ik probeerde hem nog een stukje te laten proeven aangezien ik ook nog steeds alive and kicking ben maar het is niet gelukt. We kregen bij dit local tentje ook nog een verrassing omdat de avond ervoor de inktvis in mijn sea food plate aangebrand was. Heb dit dus niet opgegeten en heb de eigenaar ook verteld waarom. Come back for an surprise tomorrow. De verrassing waren gefrituurde bananen met honing, erg lekker. Het is wel gelukt om de masaai dit te laten proeven maar hij spuugde het weer uit. De smaak blijft natuurlijk nog wel even in de mond hangen, dat vond ie al vies. Hij maar even de zoutpot gepakt om wat zout in zijn mond te doen.
's Avonds nog een biertje gedronken met de Australier. Hij ging maandag terug naar Arusha waar hij een paar weken op een school werkt, en wij gaan naar huis maandag.

Maandag morgen nog ff lekker genoten van het ontbijt op het strand. Toen ff naar het internet om in te checken. Daarna de koffers gepakt. We hadden kaartjes gekocht bij de receptie voor de bus om naar de haven te gaan. Uiteindelijk belandden we in een taxi, waarom???? Nog steeds geen idee, maar wel lekker goedkoop voor ons (normaal betaal je 45 dollar voor een taxi). We werden bij het loket van de boot afgezet. Hier een kaartje gekocht en een uur later ging de boot al richting Dar es Salaam. Eenmaal in Dar es Salaam is het 1 grote mierenhoop. In die menigte maar een poging gedaan om mijn koffer te zoeken, is ook nog gelukt. Al snel liep er een jongen (Jameson) bij me die ons wel met de taxi naar het vliegveld wilde brengen. Een mooie deal gesloten dus dat verliep ook allemaal soepel. We kwamen wel veel te vroeg op het vliegveld aan. Hier een tijd bij een restaurantje gezeten. Nog even wat eten, biertje derbij en af en toe kwam der wel iemand langs om te babbelen met ons. Ook nog mooi ff de tijd om alle vrienden in Tanzania nog een sms te sturen om ze te bedanken voor de gezellige tijd.

Eenmaal in het vliegtuig ging het wat minder. Heb nog een maaltijd gehad en ben toen in slaap gevallen. Een tijd later werd ik wakker met buikpijn en moest snel naar de wc. Het kwam der op neer dat ik de hele nacht op de wc heb gezeten, of om over te geven of om de diarree. Voor de landing had ik van de stewardes nog wat tabletjes gekregen wat het overgeven zou moeten stoppen, maar ja die neem je in met water dus die kwamen er ook zo weer uit. Dus maar met een kots zakje in de handen voorover in het vliegtuig gezeten voor de landing. Dit ging allamaal wel goed (misschien hadden de tabletjes dan toch nog iets geholpen), maar eenmaal in Zurich was ik blij dat er al snel een wc in beeld kwam want was weer beroerd als een hond. Na een bakje thee nog even wat geslapen voor de volgende vlucht. Vanaf toen was ik nog steeds niet goed te pas, maar hield wel alles binnen. Op Dusseldorf zat Roy al netje op ons te wachten.

Het gister dus mega de knollen op toen ik thuis was en heb weinig anders meer gedaan dan slapen. Had gelukkig nog wat krackers en leverpastei thuis, dus nog iets om te eten. Vanmorgen dus maar vroeg op pad gegaan om de koelkast weer een beetje te vullen. Ben nog steeds niet goed te pas, maar hou het nog wel allemaal binnen.

Al met al was het een erg leuke tijd weer in Tanzania, en kan niet wachten om weer terug te gaan. Maar.... gelukkig hebben we de foto's nog.

Groeties,

Fudith.