eten bij Pablo

Hallo allemaal.

Nou bij Pablo hadden we ons er toch iets meer van voorgesteld. We
hadden om 14.00 uur afgesproken, en voor het eerst is Pablo te laat.
Dat kennen we niet van hem, maar goed dat mag de pret niet drukken.
Aan het eind van de straat zit een museum, dus zijn we daar naar toe
geweest, mochten er helaas binnen geen foto's maken (maar stiekum mag
alles toch ;) ). Op zich een leuk museum. De historie van de mens was
er te zien, allerlei mooie foto's van dieren en planten. Ook de
historie van Arusha, over de tijd dat de duitsers hier nog
"huishielden" zo te lezen ging dat allemaal niet zo heel lief.
Ook was er een man bezig met het opstoppen van dieren, hij heeft ons
een beetje verteld hoe dat gaat en hier mochten van hem wel foto's
maken. Die volgen dus later. Buiten hadden ze nog wat dieren,
maraboe's, schildpadden en een grote roofvogel. Al met al wel een leuk
museum, maar we moesten nogal snel weg omdat Pablo belde dat de auto
op ons stond te wachten voor het huisbezoekje bij Pablo. Hij woont in
Arusha wat verder van het centrum in een klein huisje, hij is ook een
huis aan het bouwen. Hier zijn we ook geweest, een groter huis met een
behoorlijk stukje grond. Maar wat betreft het koken blijkt ook hij de
typische Tanzaniaan, natuurlijk heeft de mama al het werk gedaan.
Hierna met zijn allen nog een biertje gedronken en toen terug naar de
stad. Baukje en ik vonden het nog te vroeg om naar 't korfke te gaan
dus zijn op zoek gegaan naar een leuk tentje om wat te drinken. We
belanden in een club met bijna alleen maar kerels, heeeeeeeel
vervelend! Ze hadden een klein cocktail barretje, nou en ik heb
vakantie dus laat die cocktails maar komen. De kerel erachter was er
wel blij mee, in de tijd dat wij er zaten heeft hij er twee gemaakt en
die waren voor mij! Een leuke club, maar was wel een beetje jammer dat
er 5 tv schermen hingen met op elk scherm een andere wedstrijd uit de
engelse competitie.

Zondag morgen al vroeg op om naar Haydom te gaan. We werden met een
taxi opgehaald en vervolgens met een landcruiser verder. Was wel een
gezellige rit. Twee meiden uit Zweden reden ook mee, ze zijn in
opleiding voor arts en gaan hier een stage doen. Spreken geen woord
Swahili maar zijn nergens bang voor. Onderweg een stukje voor Haydom
had er een volgepropte bus een ongeluk gehad, lag op de kant in de
sloot. Verder geen serieuze gewonden. Wij gestopt en geholpen om de
bus weer op de wielen te krijgen, maar dat ging natuurlijk niet. De
mensen vonden het wel grappig dat 4 wazungu kwamen helpen. Een
landcruiser kon het ook niet aan, uiteindelijk is het een vrachtwagen
gelukt om de bus weer op de wielen te krijgen. In Haydom verblijven we
nu in het gasthuis van Yekonia, hij is de baas van het lab hier. Het
gasthuis is nog niet helemaal klaar maar voor ons klaar genoeg. We
zijn dus ook de eerste gasten en hij is erg zorgzaam. Regelt elke
morgen een ontbijtje voor ons bij een ander hotel, warm water om te
wassen en de dames doen onze was. Verder is het er erg gezellig, zijn
kinderen hobbelen er rond en een ander meisje. Haar heb ik een klein
portemonneetje gegeven, nou wat was ze er druk mee. Elke dag komen ze
vragen om een ballon, daar heb ik er nog genoeg van (gekregen van
Femke, nogmaals bedankt).

We hebben het schooltje (Baukje's project) bezocht gister, wat jammer
was was dat Baukje gister ziek was. Ze had het wel wat zwaarder te
pakken als ik vorige week. Maar vandaag gaat het alweer wat beter.
Maar ze heeft toch de nodige info weten te verzamelen. Ook het nieuwe
schooltje, wat gebouwd wordt met het geld wat Baukje binnen sleept,
hebben we bezocht. We hadden een aantal verhalen gehoord dat ze nog
niet begonnen waren of dat er weinig gedaan was, maar dat bleek niet
zo. Er was al een waterput en het schoolgebouw was al bijna op
goothoogte, die verhalen bleken dus niet helemaal waar. Er waren twee
metselaars bezig op een "steiger'', een andere kerel gooit de stenen
om hoog. Een dame die het specie maakt, met de blote voeten in de
blubber met een bats de boel proberen te mengen (voor slechts 3500TSH
per dag ongeveer 2.5 euro). En twee dames die met emmertjes de specie
naar de metselaars bracht. Allemaal hand werk!

Vanmorgen het ziekenhuis bezocht. Het lab bekeken en overal de nodige
handjes geschud. Straks lunchen bij mama Kari, de vrouw van de oude
dr. Olsen. Ze is hier nu alleen, de rest van de familie zit niet meer
hier. Wel een beetje sneu, maar ze heeft wel genoeg mensen om der
heen. Vandaag ook nog proberen de vrouw van Anania te bezoeken. Baukje
heeft nog een vergadering bij de school. Weet niet of ze wil dat ik
erbij ben, anders ga ik mooi de dames weer helpen koken. Heb ik gister
ook gedaan, blijven ze grappig vinden dat ik dan altijd wil helpen.
Help liever dan dat ik op de kont zit te kijken. Het heeft hier in
Haydom de laatste tijd nogal geregend 9in tegenstelling tot het
kurkdroge Same) dus hier zijn wat andere groenten.
Morgen vroeg weer naar het schooltje om wat spelletjes met de kinderen
te doen en dan donderdag reizen we door naar Mto wa Mbu, naar Baukje's
andere project.

Groeties,

Fudith.